گـاهـی . . .

دلـم بـرای آن روز هـا تـنـگ مـیـشـود کـه ...

کـه مـن

فـقـط و فـقـط

تـو را داشـتـم

و تـو . . .

فـقـط مـن را

اکـنـون . . .

مـن خـیـلـی دارم

و تـو را خـیـلـی بـیـشـتـر از آن خـیـلـی هـا دوسـت دارم

ولـی تـو فـقـط یـک مـقـدار کـم داری

و عـشـقـت را بـه طـور مـسـاوی بـیـن هـمـه مـا تـقـسـیـم کـرده ای

چـه تـنـاسـب زیـبـایـی !

هـر چـه مـن نـسـبـت بـه تـو عـاشـق تـر شـدم

تـو نـسـبـت به من عادل تر شدی . . .

نوشته شده در تاریخ جمعه 28 شهریور 1393    | توسط: فرتاش شهبازی    |    نجوای دل()