تبلیغات
عاشقان دیوانه نیستند !

عاشقان دیوانه نیستند !

نفس می کشم تا بجای مرده خاکم نکنند... این گونه است حال من دیگر...!

 
 

چقدر...

چقدر...

این دوست داشتن های بی دلیل خوب است

درست مثل همین باران

که بی سوال...

فقط می بارد…

آرام…

شمرده شمرده...

فقط می بارد...

چقدر...

 این دوست داشتن های بی دلیل خوب است...

نوشته شده در تاریخ سه شنبه 18 اسفند 1394    | توسط: فرتاش شهبازی    |    نجوای دل()
 

من...

برای من

دوست داشتن

آخرین دلیل دانایی است

اما هوا همیشه آفتابی نیست

عشق همیشه علامت رستگاری نیست

و من گاهی اوقات مجبورم

به آرامش عمیق سنگ حسادت کنم

چقدر خیالش آسوده است

چقدر تحمل سکوتش طولانی ست

چقدر ...

نوشته شده در تاریخ سه شنبه 10 آذر 1394    | توسط: فرتاش شهبازی    |    نجوای دل()
 

من و تو . . .

گـاهـی . . .

دلـم بـرای آن روز هـا تـنـگ مـیـشـود کـه ...

کـه مـن

فـقـط و فـقـط

تـو را داشـتـم

و تـو . . .

فـقـط مـن را

اکـنـون . . .

مـن خـیـلـی دارم

و تـو را خـیـلـی بـیـشـتـر از آن خـیـلـی هـا دوسـت دارم

ولـی تـو فـقـط یـک مـقـدار کـم داری

و عـشـقـت را بـه طـور مـسـاوی بـیـن هـمـه مـا تـقـسـیـم کـرده ای

چـه تـنـاسـب زیـبـایـی !

هـر چـه مـن نـسـبـت بـه تـو عـاشـق تـر شـدم

تـو نـسـبـت به من عادل تر شدی . . .

نوشته شده در تاریخ جمعه 28 شهریور 1393    | توسط: فرتاش شهبازی    |    نجوای دل()
 

من صبورم اما...

                                                         من صبورم اما. . .
                                                        به خدا دست خودم نیست اگر می رنجم
                                                                یا اگر شادی زیبای تو را
                                                         به غم غربت چشمان خودم می بندم

                                           من صبورم اما. . .
                                                             چقدر با همه عاشقیم محزونم
                                                        و به یاد همه ی خاطره های گل سرخ
                                                         مثل یک شبنم افتاده ز غم مغمومم

                                   من صبورم اما. . .
                                                      بی دلیل از قفس کهنه ی شب می ترسم
                                                        بی دلیل از همه ی تیرگی تلخ غروب
                                            و چراغی که تو را ، از شب متروک دلم دور کند ، می ترسم

                                   من صبورم اما. . .
                                                     آه. . .
                                                          این بغض گران صبر نمی داند چیست!

                                      

نوشته شده در تاریخ دوشنبه 14 مرداد 1392    | توسط: فرتاش شهبازی    |    نجوای دل()
 

تـــــو . . .

به   "  تـــــــو  "   که می رسم . . . !

مکث می کنم . . . !

انگار در   " زیـبـــایـیـــت " . . .
 
چیزی را
جا گذاشته ام . . . !

مثلا . . . !

در صدایت. . .   آرامش!


در چشم هایت. . .   زندگی!


انگار همه چیزم شده  " تــــــــو " . . .


نوشته شده در تاریخ جمعه 23 فروردین 1392    | توسط: فرتاش شهبازی    |    نجوای دل()
 

كاش . . .

باران بهانه ای بود

تا زیر چتر من تا آخر آن كوچه بیایی

كاش نه باران بند میامد . . .

و نه آن كوچه انتهایی داشت . . .

كاش همیشه باران بیاید . . .

و كاش همه جا كوچه باشد . . .

 

نوشته شده در تاریخ جمعه 17 آذر 1391    | توسط: فرتاش شهبازی    |    نجوای دل()
 

تنهایی عجیبی . . .

سکوت عجیبی دارد این جا . . .

دیگر تنها من مانده ام و خیال بودنت

لبخندت و نوشته هایی که

با خود چه کرده ای !؟

با من چه می کنی !؟

دلم برایت تنگ می شود

وقتی می خوانمت

وقتی بلند بلند می خوانمت . . .

تنهایی عجیبی است

دیوانه ام می کند گاهی

وقتی می دانم برق چشمانت را

توان دیدن نیست . . .

کاش این جا بودی

درست روبروی من

سکوت می کردیم و در آن سکوت

می خواندیم همدیگر را . . .

نوشته شده در تاریخ جمعه 23 تیر 1391    | توسط: فرتاش شهبازی    |    نجوای دل()
 

زلزله ای آمد...

دیـــروز ، همیـــن حـوالـــی

زلـــزله ای آمــد...

حـالا همـه حـالـمــ را می پـرسند !!!

بـی خـبـر از اینـ ـکـه " مــن"

بـه ایـن لـرزیـدنـهـا

سالهـاسـتــ کـه عـادتـــ کـرده امـــ...

بـه لـرزشـهای شـدید شـانه هایـمــــ

و تــرکــ ــهای عمــیــق قــلــبــمـــ...

امــا هنـوز " خـــوبـــمـــ!!!... "

 

نوشته شده در تاریخ پنجشنبه 18 اسفند 1390    | توسط: فرتاش شهبازی    |    نجوای دل()
 

نمی دانم . . . !

نمی دانم كه این عشق چگونه بر كویر خشك قلبم بارید ...؟؟

كه دل بی خبرم عاشق شد و به عشقش می بالد ...

نمی دانم می داند كه با دیدنش می رود از تن و جانم خستگی ...

نمی دانم تا كی عاشق می ماند ...

نمی دانم می داند بدون او بی قرارم ، هیچم  ...

نمی دانم می داند در انتظار فردای با او بودنم ...

نمی دانم چگونه سر کنم لحظات بی او بودن را ...

نمی دانم می داند كه هیچگاه عشق واقعی نمی میرد ...

نمی دانم می داند دوست ندارم در رویای كسی دیگر باشم ...؟؟

نوشته شده در تاریخ سه شنبه 18 بهمن 1390    | توسط: فرتاش شهبازی    |    نجوای دل()
 

دلتنگی . . .

حسی بالاتر از دلتنگی

حسی تلخ تر از دلتنگی ست

وقتی صدایش به من می گوید

" دوستت دارم "

و نگاهش خیره در چشمان دیگری ست

حسی تلخ تر از دلتنگی ست

وقتی می گوید

تمام لحظه هایش را به یاد من خط می زند

ولی شبهایش را با دیگری مشق می کند

حسی تلخ تر از دلتنگی ست

وقتی تمام ثانیه هایم نیز عاشق یاد او هستم

ولی او . . .

حتی به گریه هایم شک می کند

می دانم همین روزا برایش تمام می شوم

شاید اگر بغضم می شکست دل تنگی آنقدر تلخ نبود . . .

نوشته شده در تاریخ پنجشنبه 8 دی 1390    | توسط: فرتاش شهبازی    |    نجوای دل()
 

این روزها . . .

این روزها حالم خوب است

خوب ِ خوب !

نه نشانی از دلتنگی . ..

نه روزنی از سیاهی . . .

و نه وسوسه ای از دل بسـتگی!

نوشتنم را بهانه ای نیست . . .

جز گفتن این که "من" ،بعد از "تو" ،

به هیچ "او"یی اجازه "ما"شدن نداده ام ....


نوشته شده در تاریخ یکشنبه 1 آبان 1390    | توسط: فرتاش شهبازی    |    نجوای دل()
 

دنیای من . . . !

دنیای من!

آخرین خیال نگاهت را در قلبم به یادگار دارم

خوشحالم که لبخند می زنی

دنیای من!

بیا و ببین که امشب برایت معجر سیاه بر سر کرده ام

بیا و ببین که قلب من برای دیدنت پرپر می زند 

 بیا و ببین که غم ندیدن تو چه بر سر شبهایم آورده است 

بیا و ببین که دیگر هیچ ستاره ای به من لبخند نمی زند

بیا و ببین که احساسم را نامهربانان به غارت بردند

 

بیا که خیلی وقت است دلتنگ چشمانت هستم . . .

نوشته شده در تاریخ سه شنبه 5 مهر 1390    | توسط: فرتاش شهبازی    |    نجوای دل()
 

سکوت . . .

خدایاااااااااااااا.................

جسدی پوسیده ام

از دهانم سکوت نفس می کشد

و عشقی خاموش

که از یادم نمی رود . . .

جسم یخ زده

و جان افتاده ام را به دستان تو می سپارم

شاید گرمی دستانت

جانی باشد بر تنم

لبهایم را روی لبهایت می گذارم

تا نفسی باشد

برای جسم از نفس افتاده ام . . .  

نوشته شده در تاریخ پنجشنبه 3 شهریور 1390    | توسط: فرتاش شهبازی    |    نجوای دل()
 

آسمان مهتابی . . . !

امشب که مهتاب عاشقانه می خندد.....

میخواهم به تمام دنیا سلام کنم 

میخواهم به گلهای یاس و شب بوهای عاشق

و تمام گلهای نرگس و محمدی و ارکیده سلام کنم ....

میخواهم امشب صادقانه با آسمان درد دل کنم

و به ساحل آرامش برسم و لبخند را بر روی لبهایمان نقاشی کنم

حکایت من و تو قصه ای شنیدنی است .

ای همیشه با من ، غزلهایم را برایت زمزمه میکنم

تا تو زلالی و پاکی باران را در وجودم ببینی ......

نوشته شده در تاریخ یکشنبه 26 تیر 1390    | توسط: فرتاش شهبازی    |    نجوای دل()
 

امشب . . . !

امشب بغض تنهایی من دوباره می شکند . . .

چشمانم بس که باریده تحمل نور مهتاب را هم ندارد . . .

آخ که چقدر تنهایم . . . !!

دل بیچاره ام بس که سنگ صبورم بوده . . .

خرد شد و انگشتانم بس که برایت نوشته . . .

خسته روبروی آینه نشسته ام . . . آیا این منم ؟!!!!

شکسته . . . دلتنگ . . . تنها . . . تو با من چه کردی ؟!!

شاید این آخرین زمزمه های دل تنگیم باشد . . .

دیگر هیچ نخواهم گفت . . .

اما منتظرم . . .

در انتظار دیدن تو . . .

می روی و گریه می آید مرا . . .

ساعتی بنشین که باران بگذرد . . .

نوشته شده در تاریخ دوشنبه 9 خرداد 1390    | توسط: فرتاش شهبازی    |    نجوای دل()
 

یکی بود ، یکی نبود . . . !

یکی بود یکی نبود

روزی می آید یکی هست و یکی نیست...

وقتی بچه بودم و از بازی روزگار بی خبر

پیش خود می گفتم چرا اول قصه ها یکی بود یکی نبود هست

اما حالا بعد از گذشت سالها دریافتم که باید آخر قصه گفت

یکی بود یکی نبود....

اول قصه همه راستگو،

اما آخر قصه دروغ ها بیداد می کند

آخر قصه تنهایی هست

آن زمان کسی هست  و من نیستم

کسی جای  من نشسته و من تنها هستم.

کاش یادم در دلش می ماند

هیچ چیز بی ارزش تر از صداقت نیست

تمام رنج هایم حاصل صداقتم بود

و سر انجام آن روز خواهد آمد

آن روز که  من نیستم  و تو با دیگری هستی

من هستم و هیچ کس جای تو نیست

همانند دیروز تنها می شوم

کاش این قصه هیچ گاه آغاز نمی شد ........

نوشته شده در تاریخ جمعه 27 اسفند 1389    | توسط: فرتاش شهبازی    |    نجوای دل()
 

بی احساس . . .

باران چه بی احساس بود

انگار نه انگار از آسمان میامد

انگار اصلا از غم و درد آسمان نبود،كه به سوی زمین میامد

زیر سقف سیاه شب آهسته قدم زدم

سنگینیه آسمان را حس میكردم

ولی بارانش احساس نداشت

زیر همان باران قسم خوردم ، من همچون آن بی احساس شوم

ایستادم قطره ای گوشه لبم ،

شوریش را احساس كردم

اشك های من هم بی احساس بودن

ولی بی قرار....

نوشته شده در تاریخ پنجشنبه 7 بهمن 1389    | توسط: فرتاش شهبازی    |    نجوای دل()
 

بعد مرگم بگو . . .

                                        اگر بعد از مرگم از تو پرسیدند

                                                                          كه آن وجودی را كه زمانی با تو میدیدند كه بود؟

                              بگو

                                        دنیایی از عشق بود كه به خاطر

                                                                               حسرت كرانه عشق جوش وخروش میكرد

                         بگو

                                        دیوانه ای بت پرست بود كه

                                                                                     بتش را دیوانه وار دوست می داشت

                              بگو

                                        اشك در بدری بود كه به هیچ دیده ای

                                                                                          به جز دیده ی من آشیان نداشت

                              بگو

                                        بگو برای اندك زمانی با من بود

                                                                                   ولیكن تا آخرین لحظه هایش می گفت :
                         
                                                                                                                     
دوستت میدارم

نوشته شده در تاریخ یکشنبه 5 دی 1389    | توسط: فرتاش شهبازی    |    نجوای دل()
 

چه شبی بود . . .

شب زیبایی بود

آن شبی را كه در آن حس كردم

دل من پر زد و سویت آمد

آن شبی كز سر شب تا به سحر

بلبل باغ دلم نغمه برایت میزد

هیچ یادت هست ؟

آن شبی را كه در دیدگانت چه تب آلود چه مست

رفت تا عمق دلم را كاوید

حالیا رفته ای و باز منم 

كه به یاد تو و آن عشق عزیز

گفته ام باز به آن نقطه به شب

رفته ام تا كه بجویم دل پر مهرت را

رفته ام تا كه بجویم نور پر مهر سیه چشمت را

ولی افسوس كه دیگر حتی

سایه ای زان رخ پر مهر توام نیست كه من بسپارم به هوایش دل

 را . . . . . .

نوشته شده در تاریخ یکشنبه 9 آبان 1389    | توسط: فرتاش شهبازی    |    نجوای دل()
 

خدا کند . . . !

دلی کنار پنجره نشسته زار می زند 

 و خواب دیده ام شبی مرا کنار می زند

غروب ها که می شود خیال چشمهای تو

 تو را دوباره در دل شکسته جار می زند

یکی نگاه می کند یکی گناه می کند

یکی سکوت می کند یکی هوار می زند

و عشق درد مشترک میان ماست با همه

کسی که شعر گفته یا کسی که تار می زند

 درست مثل بازی گذشته های شاعری

که جای سنگ و گل به دوستش انار می زند

خدا کند به وعده اش وفا کند که گفته بود

شبی مرا به جرم عشق خویش  دار می زند

نوشته شده در تاریخ سه شنبه 23 شهریور 1389    | توسط: فرتاش شهبازی    |    نجوای دل()
 

گریه می کنم . . . !

امشب گریه میكنم

گریه میكنم برای تو برای خودم

 برای تموم اونایی كه خواستن گریه كنن نتونستن

برای تمام اون چیزی كه خواستی و نبودم خواستم و بودی

امشب گریه میكنم به وسعت دریا

به وسعت بیشه به وسعت دل عاشق برای تو

برای تو ...

و به پاس احترام تمام تحقیرهایی كه از دیگران شنیدم

 وهنوز شكست نخوردم

چون عاشقم ، عاشق

نوشته شده در تاریخ یکشنبه 17 مرداد 1389    | توسط: فرتاش شهبازی    |    نجوای دل()
 

ای کاش آسمان میدانست . . . !

کاش آسمان میدانست درد من چیست
کاش میدانست
نیاز من چیست
کاش میدانست به یک
قطره باران نیز قانعم
کاش آسمان میدانست
درد منی  که همان کویر خشک و بی جانم چیست
دلم مثل کویر از
محبت و عشق خشک و بی جان است
عاشقم ولی یک عاشق
تنها ، یک عاشق بی کس
عاشقی که معشوقش در
کنارش نیست ....
کاش
دریا میدانست کویر چیست!
راز درون دریا
رویایی است محال برای همان کویر تنها!
دلم مثل کویر
آرزوی دیدن دریا را دارد اما دریایی نیست تنها یک خواب است و بس!
کاش باران میدانست معنی
انتظار چیست...
منی که همان کویر
تشنه و بی جانم سالهاست که انتظار یک قطره باران را می کشم

 اما افسوس که این انتظار بیهوده است...
و
ای کاش آسمان میدانست درد دل این کویر خسته و تشنه چیست ؟!

نوشته شده در تاریخ جمعه 18 تیر 1389    | توسط: فرتاش شهبازی    |    نجوای دل()
 

دلتنگ لحظه دیدار . . . !

 نمیدانی که چقدر دلتنگم ، بیقرارم برای یک لحظه در کنار تو بودن!

 تا قلبم به عشقت تند تند بتپد و آغوشم به استقبال آغوش گرم تو رود!

 نمیدانی که چقدر بی تابم ، دلتنگ لحظه دیدارم ، برای نفسی تازه ،

  برای حضوری عاشقانه !

  تا به عشق تو لحظه هایم بهاری شود ،

  تا امیدوار شود دلی که به عشق تو لحظه شماری میکرد

 تا ببیند روی ماه تو را و ببوسد گونه مهربان تو را!

 هر چه زمان میگذرد ، دلتنگی هایم بیشتر میشود ، آنگاه که شب و روز بیقرارم ،

 بیشتر از گذشته عاشق تر میشوم!

 نمیدانی که در حسرت عشق تو نشسته ام ، با اینکه در غم عشق شکسته ام

 و به عشق تو زنده ام اما در حسرت یک لحظه نگاه به چشمان زیبای توام!

 نمیدانی ، تو نمیدانی که چقدر دوستت دارم ، تو نمیدانی که یک لحظه تو را ببینم ،

 انگار که دنیا را به من داده اند!

 چقدر دلتنگم . . .

 بیقرارم . . .

 دیگر آرزویی جز در کنار تو بودن ندارم . . .

 منتظر می مانم . . .

 تا عشقم را ببینم !

و برای همیشه در کنار او بمانم !

 

   خیلی   دوست     دارم . . .

 خیلی   دوست     دارم . . .

 

نوشته شده در تاریخ جمعه 7 خرداد 1389    | توسط: فرتاش شهبازی    |    نجوای دل()
 

خیالی نیست . . . !

عاشق ستاره ام اما هیچگاه به او نمیرسم!

 درد دوری ، درد همه عاشقان است 

اما درد من دردی تازه است که بی دواست 
                    
عشق من بی ریاست ، اگرچه همیشه بی صداست 

بشنو صدای گریه هایم را که این غمی ناآشناست!

عاشق عشقی هستم که هیچگاه به او نمیرسم 

 میدانم چه لذتی دارد در کنار او بودن اما هیچگاه 

 نمیتوانم در کنار او باشم ، برایش از عشق بگویم و بی غم باشم!

 او در قلب من است ، اما در کنارم نیست ، این خواسته سرنوشت است

 که این عشق پاک ، رویایی بیش نیست!

 برای من خیالی بیش نیست که او مال من است 

 اگر از من بپرسند میگویم او دنیای من است!

 کسی نمیداند که در این دل چه میگذرد ، سخت در عذاب است

 لحظه هایی که بی او  نمیگذرد!

 تو کجا و من کجا ای عشق بی  پایان من

تو در آن سو هستی و من در گوشه ای تاریک  

به تو مینگرم ای سرچشمه روشنیها ، و حسرت عشقی را میخورم

که هست اما نیست!

عشقی که در قلب من است ولی جرات گفتنش نیست 

 اما من عاشقت میمانم هیچ خیالی نیست!

 اما من عاشقت میمانم هیچ خیالی نیست!

                    

نوشته شده در تاریخ سه شنبه 28 اردیبهشت 1389    | توسط: فرتاش شهبازی    |    نجوای دل()
 

من را آزردی . . . !

روی نیمکت تنهاییم نشستم وبه یاد آوردم
تمام لحظه های با تو بودن را
از طلوع آشنایی تا غروب روز جدایی
و افسوس کنان گریستم رهگذران از کنارم گذشتند
آنها نیز مثل تو به اشکهایم خندیدند
یکی گفت طفلکی تنهاست
راست میگفت که من تنهایم
چون تو در کنارم بودی اما فکرت به دنبال دیگری و این تنهاییست
تمام هستی ام را فدایت کردم اما با غرور گفتی تنها تو نیستی
و من بروی آن نیمکت تنهای تنها گریستم
رهگذران هیچ یک لحظه ای درنگ نکردند
خیره به آسمان نگریستم تنها آسمان بود
که مرا در غم از دست دادنت همراهی کرد
اشکهایم میان قطره های باران گم شد
و تو لبخندی بر لب نشاندی
و گفتی تو همیشه با اشکهایت در پی فریب من بودی
خندیدم گفتی میخواهی مرا به تمسخر بگیری
محبت کردم پس زدی و گفتی میخواهی وابسته ام کنی
کمکت کردم گفتی نیازی به ترحم نداری
و باز گریستم و تو گفتی مرا فریب نده
و من اکنون به یاد تو اینجا میخواهم
آسمان را فریب دهم رهگذران را بیازارم همانند تو که...
همانند تو که فریبم دادی و روز اول گفتی عاشقت میمانم
و هزاران بار من را آزردی...

اشکهایت بر لبه ی پرتگاه پلکت ایستاده اند و تو مجبوری لبخند بزنی....سخت تر از این سراغ داری؟!!!

نوشته شده در تاریخ پنجشنبه 16 اردیبهشت 1389    | توسط: فرتاش شهبازی    |    نجوای دل()
 

دلم گرفته . . . !

دلم گرفته به اندازه ی وسعت تمام دلتنگی های عالم

شیشه قلبم آن قدر نازک شده که با کوچکترین تلنگری می شکند

دلم می خواهد فریاد بزنم

ولی واژه ای را نمی یابم که عمق دردم را در فریاد منعکس کند

فریادی در اوج سکوت که همیشه برای خود سر داده ام

کاش می شد سرنوشت را با آرزوهای شیرینم عجین کنم

دلم به درد می آید وقتی سرنوشت را به نظاره می نشینم

کاش می شد پرواز کنم ، پروازی بی انتها به ابدیت....

کاش می شد در هجوم بی رحمانه درد، خودم را پیدا کنم

نفرین به بودن وقتی با چاشنی درد همراه است

 بغض کهنه ای گلویم را می فشارد به گوشه ای پناه می برم....

خدایا هنوز هم با چشم های خسته امید به مهربانی تو دارم او را بازگردان....

نوشته شده در تاریخ شنبه 4 اردیبهشت 1389    | توسط: فرتاش شهبازی    |    نجوای دل()
 

رسیدن به تو . . . !

زمانی برای بدست آوردندت هیچ احساسی نداشتم  

شاید به خاطر دلایلی که من وتـو می دانیم نه خــواننده این

 مطلب  نمی توانستیم آرزوی رسیدن به یکدیگر را

داشته باشیم اما اکــنـون خــود آمده ام تا با احساسی که در

 وجودم هست بگویم دوستت دارم و مطمئن باش

 همیشه در قــلـبــــم خواهی بود منتظر یک کلام توام تا اینکه

 از زبانت بشنونم که مرا دوست داری ای بهترینم

 امیدوارم هیچ وقت از هم دور نشویم اما نــگـــرانــــم البته این

 نگرانی بی دلیل نیست،خود می دانی ،میخواهم

 تــــرا در آغـــــوش گرفته و آن گیسوان قشنگت را نوازش کنم

و از درد ُ دلهای که سالهاست در سینه دارم

بگویم و با تمام وجــــودم فریاد بزنم ُ گریه کنم و با آن دسـتهای

 نازنینت مرا نوازش کرده و اشکهایم را پاک کنی

 تــنــهایــی برایم خیلی سخته تا کی باید این تنهایی را تحمل

کنم دیگه تاب و توان تنها ماندن را ندارم پس هیچ

 عـــذر و بـهــانــه ای نیار که  فقط مال منی ای کاش از درونم

با خبر بودی که دیوانه وار این دل برای رسیدن ِ به

 تو در حال تـپـیــدن هست خـنده هایت هر شب و روز در گوشم

می پیچد با خنده ات می خوابم ُ بیدار میشم آخه

 اون خـــنـــــده ها روی دو لب قشنگت جاریست و من همیشه

 آن خنده را دوست دارم بیا تا با هم بودن را

 احـــســــاس کنیم بیا ای نـازنـیـنـم ای بهترینم ای هم زبانم

     بیا تا تو را درآغوش گرفته و به خواب ابدی برم  

               «««   دوستت دارم  »»»   

                     

نوشته شده در تاریخ دوشنبه 23 فروردین 1389    | توسط: فرتاش شهبازی    |    نجوای دل()
 

انتظار . . .

 

نبودنت بهترین بهانه است برای اشک ریختن ...

ولی کاش بودی تا اشکهایم از شوق دیدارت سرازیر میشد ...

کاش بودی و دستهای مهربانت مرهم همه دلتنگیها و نبودنهایت میشد ...

کاش بودی تا سر به روی شانه های مهربانت می گذاشتم

و دردهایم را به گوش تو میرساندم... بدون تو عاشقی برایم عذاب است

میدانم که نمیدانی بعد از تو دیگر قلبی برای عاشق شدن ندارم...

کاش میدانستی که چقدر دوستت دارم و بیش از عشق بر تو عاشقم...

میدانی که اگر از کنارم بروی لحظه های زندگی برایم پر از درد و عذاب میشود

 میدانم که نمیدانی بدون تو دیگربهانه ای نیست برای ادامه ی زندگی جزانتظار آمدنت ...

انتـــــــــــــــــــــــــــــظار ...

شش حرف و چهار نقطه ! کلمه کوتاهیه . اما معنیش رو شاید سالها طول بکشه تا بفهمی !

تو این کلمه کوچیک ده ها کلمه وجود داره که تجربه کردن هر کدومش دل شیر می خواد!

تنهایی ، چشم براه بودن ، غم ؛غصه ، نا امیدی ، شکنجه رو حی ،دلتنگی ، صبوری ، اشک بیصدا ؛

هق هق شبونه ؛ افسردگی ، پشیمونی، بی خبری و دلواپسی و .... !

 برای هر کدوم از این کلمات چند حرفی که خیلی راحت به زبون میاد

و خیلی راحت روی کاغذ نوشته میشه باید زجر و سختی هایی رو تحمل کرد

 تا معانی شون رو فهمید و درست درک شون کرد !!!

متنفرم از هر چیزی که زمان را به یاد من میاورد... و قبل از همه ی اینها متنفرم

 از انتظار ... از انتـــــــــــــــــــــــــــــــظار

نوشته شده در تاریخ پنجشنبه 12 فروردین 1389    | توسط: فرتاش شهبازی    |    نجوای دل()
 

مقصر منم . . . !

او را از من گرفتند بی آن که بدانند با من چه می کنند

گناهی بر آنان نیست مقصر منم.

سر راهم سبز شدند و آسان بردندش

گناهی بر آنان نیست مقصر منم.

کسی او را نگرفت خودم دادمش.........چه آسان و ساده

مقصر منم.

او را از دست دادم و به بیهودگی رسیدم...در تاریک ترین لحظه ها به روشنایی اش دادم و در تنها ترین اوقات به آنها سپردمش.

سکوتم از دستم رفت و گناه از دست رفتنش بر من است

آری مقصر منم.

نوشته شده در تاریخ پنجشنبه 27 اسفند 1388    | توسط: فرتاش شهبازی    |    نجوای دل()
 

Designed by Yas Theme . Powered by MihanBlog